Daha doğrusu az önce doğumgünüm bitti. Doğduğu gün girip de lilili yazan değil, ertesi günü girip de görüşlerini yazan yazar olmak istedim. İyi ettim mi? Şimdi, açıkçası doğumgünü kutlayan bi insan değilim. Küçükken de kutlamazdım, zaten yazın son günlerinde doğan biriyseniz, doğumgününüz arafta kalır. Yani, ya yazlıktasınızdır ve insanlar artık okul vs için dönüyordur, ya [...]
Nereye mi? İsviçre’ye tabii ki. Tez teslimi, diploma töreni vs. derken yine yol gözüktü bana. Yine sevdiğim birçok insanı başka bir zaman diliminde bırakıp, yazın göbeğinden koskoca bir sonbahar tablosuna uçacağım. İnşallah tabi. İtalyan bir arkadaşım uyardı beni bugün, mont falan da al, senin alıştığın yazlardan değil buradaki diye. Bu sefer daha güzel ama. Sonuçta [...]
Seni geçen gün Kadöküy vapurunda gördüm. Yine. Yeniden. Tekrar. Elinde eşşek kadar kamera, suratında kirli sakal, kulağından sarkan ama IPod değil çakma bir müzik aletine bağlanan kulaklıklarınla, güneşli bir pazar günü yine oradaydın. Martı da oradaydı. Güzel bir martıydı, iskelenin kenarına oturmuş takılıyordu. Ben sevgilime gösterdim martıyı, “hayvan çok tatlı di mi” diye. Katıldı bana. [...]
Geriye ne kaldı şimdi? Şaka bir yana, hem de deadline a daha 10 gün kala tezim bitti. Aman ne de güzel bitti. Resmen artık üzerinde adım soyadım yazan bir tezim var. Sıkı çalışmalarımda bana yarenlik eden sevimli insan tatlı şey can dost güzel canlı Mawdi Quw’a, ve bu tezde emeği geçen nice isimsiz kahramana teşekkürlerimi [...]
Haftasonumu Çeşme’de geçirdim. 2 gün içinde de Bodrum’a yola çıkıyorum. Kulağa şahane gelse de, bunları yaparken kafam o kadar dolu ki, gerçekten alabileceğim zevkin çok azını alabiliyorum ne yazık ki. Ya yemek yerken, ya da dostlarla sevgiliyle çok az bir zaman diliminde gerçekten yaptığım şeylerin hakkını verdiğimi düşünüyorum. Tez yazmam lazım, tez elden hem de, [...]
Farketmemiş olabilirsiniz, son zamanlarda birşey yazamıyorum. Sebebi boş vaktimin olmaması demek isterdim, evet meşgulüm de lan aslında, ama olay o değil. Yine bir Haziran – Temmuz arası boş beleş İzmir’de olma sendromu yaşıyorum sanırım. Hani derler, hatta ben bile derim, boş vakit yok aaabi yazamıyorum blog falan diye. Alakası yok, insan bi iş güç, sabah [...]
Bu güncenin sağ altında, sizin ve sizin gibi diğer fani insanların Kayıt Ol veya Üye Girişi tarzı gördüğünüz yerde, ben ve MeGü falan Site Yönetimi diye bir tıklangaç görüyoruz. Her girişimde, Site Yönetimi lafı yüzünden aklıma Çeşme’deki eski evimiz, o sitenin yönetimi, bıyıklı bıyıklı yaşlı insanlar, 12 ay Çeşme’de kalan münzevi, müptezel, 96 tane kedi [...]
MBA bitti bitecek, geride tez yazmak kaldı. Hep “tez elden tez yazmak” “ehueuhe tez vercekmişsin harhar” tarzı yersiz espirilerime maruz kalan bu güzide yüksek eğitim fenomeni artık beni de ellerinde oynatacak. Hayatımda kendimi en uzak hissettiğim, hayatta yazmam abi dediğim tez, artık ellerimde ve 2 aylık bir süreç sonunda da hocanın ellerinde olacak… Tümüyle tatsız. [...]
İnsan beyni ne güzel şartlanıyor yahu. Pavlov ve köpeklerine çemkirip duruyoruz da, insan kendisi de şahane alışıyor. Misal, Ezel dizisinden tanıdığımız Ramiz Dayı’nın sesini duydum televizyonda. Ancak Ezel dizisiyle alakalı biryerde değil. Ntv’nin yan kanallarından birinde, BBC’nin Life belgeseli serisinde, belgeseli anlatan kişi kim olsa beğenirsiniz: lan kim olcak Ramizi seslendiren Tuncel Kurtiz işte. Bu [...]
2 gündür, artık bahar yorgunluğu mu (evet burayı bahar teğet geçti), yoksa tamamen kişisel gebeşlik mi bilmiyorum, resmen saat 8 9 arası yatar oldum. Birden gözlerim kapanıyor ve kendimi yatakta buluyorum arkadaş. Hayır, evde benden başkası yok, acaba kendi içkime ilaç mı katıyorum gibi psikopat bi tat yakalamaya çalışıcam, içki de yok, tavuk kanadı ve [...]