Herkes ağlaşıyor yok yaz gelmedi, yok şizofren Haziran sen Şubat değilsin falan diye. Abi açık konuşayım, ben tatile gidemedikten, denize dalıp kendimi bronzluğa veremedikten sonra napıyım güneşi, 35 derece havayı Allah aşkına? Ceket gömlek geziyorum, hava serinledikçe benim ömrüme ömür katıyo, keşke her yaz böyle İsviçre gibi geçse, bak çalışan kesim nası mutlu olacak? Yazar [...]
Hayatımı biraz takip eden, bilemedin arada girip bloga 2 dakika bakan biri, son bir aydır oldukça enteresan bir projede olduğumu biliyordur. Bildiğin 5 haftadır falan sosyal hayat 0, hayat 1 ki ister istemez nefes alıp yemek yiyoruz, tamamlayıcı eylemler olarak da nefes verip yemeği sindirip doğaya iade ediyoruz. Sonra o iade, 2011 yılında hala denizi [...]
Ara ara girip ortalığı kolacan ediyorum buralarda. Yani illa ki birşey yazmak için değil, kaç kişi girmiş, daha da önemlisi ne tarz arama sözcükleri sonucu Google beni bulmuş, “aha bak bu herif derdine derman olur” diye benim sitemi çıkarmış ortaya, ona bakıyorum. Tahmin edersiniz ki, Ateşini yolla bana yazıp girenler rekorlarda, Hakan Peker ve ateşini [...]
Az evvel eve girdim. Yazmak isterim, ama zaten yazdım da geldim birşeyler. Yaratıcılık, beynimin karanlık kıvrımlarında saklanırken, yarın da erken kalkılacakken zorlamak istemiyorum ne yalan söyliyim. Gecenin bu saatinde de mekan tanıtmak biraz abesle iştigal geldi. Ama çok şey birikti, en azından size uğranabilecek birkaç mekan daha anlatır bu çocuk önümüzdeki günlerde =) Bu aralar [...]
Hani annelerin babaların gözünde hep çocuk kalırmışız ya. Bize, en azından bana ve birçok yakın arkadaşıma hala çocuk gibi uyarılar yaparlar ya o yüzden, yok dikkat et elini kesersin, dökersin falan gibi. Enteresan bir fenomen gibi gelmiştir bana hep, ve manasız gelmiştir, sanki hayata ayak uyduramamak gibi. Bugün itibariyle farkettim ki, bu sadece anne babanın [...]
Ki bence Kafe, hatta Emek Kahvesi’dir buranın adı. Zira, tarihiyle, eski usüllüğüyle bu kadar övünen bi yerin Cafe olmasını beklemem ben. Ancak başlangıcın aksine, ben buranın hastasıyım. Birkaç cümle ve enter daha yapsam Yılmaz Özdil sanacak beni insanlar… … Sanarlar…. …. Lan yazamıyorum! Ciddiyeti kaçtı yazının! Sokarım böyle işte ya. Sil baştan alıyoruz tornistan.. Tan…. [...]
İnsan dünyaya gelmeyegörsün, sittin sene yaşıyor. Durmuyoruz yaşıyoruz arkadaş, hani hayat kısa bik bik diyenlere sittir çekecek kadar yaşıyoruz. Ama hayatı yukardan izlemeyi tercih ediyoruz, “ohoo yaş 25 oldu aqüüü, 2 kere daha böyle yaşasak bitti gitti” diyor hayıflanıyor birçok kişi. “Baba yeaa düşün, senede 3 tane ortalamadan 150 tane daha Fener Gassaray maçı izlerük [...]
Mutlu aile tablosunun falan, arkadan sarılan adam, yalan… Bu kadarlık kısmı, yayınlanmamış taslaklar bölümüne bakarken buldum. Tarih 20 Ocak 2010′u gösteriyor. İsviçre’deyim o zaman, yanımda sevgilim, dağın başında karlar içinde 50 metrekare evdeyim. Ve bulaşık makinem yok. Şu anda 24 Nisan 2011′i yaşıyoruz. Erken saatlerini hem de, zira bünyem fazla uyumayı reddediyo. Bok var bünye, [...]
Mendebur blogcunuz geri döndü! Benim tip insanlar aslında çok var, hani bi anda gaza gelip, lan ben bu işi pis yaparım ha diye ortaya atılıp, sonra genellikle o işin ne pis de bi angarya olduğunu farkettikçe elini eteğini çeken insan tipi. Resmen öyleyim. Alışmamış kaba ette don durmadığı gerçeği de yadsınamaz. Gerçekten son bir ayda [...]
Anasını satayım.. Ben diyordum ki buraya tarifler yazarım, hatıralar paylaşırım, güzel şeyler olur.. Tatsız bir ayı geride bıraktıktan sonra – ki vay anasını, 2011′den koca bir ayı yedik bile lan demeden geçemiycem-, koymuşum hindiye bize birşey olmasın diyorum. Önce annem bileğinden ameliyat oldu. Zaten fiziğinden dolayı gündelik hayatında çok hareket serbestisi olmayan bir insanın bir [...]