Hasta olup da bi haftaya yakın evden çıkmadan, hatta genel olarak yataktan çıkmadan vakit geçirirsen, sonunda kendini dışarı atma ve kendini şımartma ihtiyacın tavan yapıyor. Misal, tüm bitkinliğime rağmen yarım saat evden çıkıp Marketplatz’ı gezmeyi gözüm yedi sonunda. Hava şahane, her taraf kar ama rüzgar veya bulut yok, pırıl pırıl gökyüzü, bembeyaz çatılar, büyülü bir [...]
Burada bayramlar ne kadar alakasız kalıyorsa, noeller ve yılbaşı da o kadar coşkulu kutlanıyor. Geçtiğimiz haftadan beri şehir merkezine ahşap “kiosk” denen, Türkçede stand olarak yer bulan, ki böyle yer buluşa sokayım affınıza sığınarak, birçok satış yeri kuruldu. Bu ufak ahşap yerler salak dekoratif noel heykelciklerinden “Türk Balı”na, bilimum garip malzeme içeren karışık çorbalardan enteresan [...]
Yemek yemeyi severim. Yemek yemeye bayılırım. Yaşasın yemek yemek hatta. Bu sebepten mütevellit, özellikle de kendine ait mutfağı kapta peynir eritmeye sınırlı ebleh bir memlekette olduğum için resmen hamile kadınlar gibi aşeriyorum. İlk 3 cümlemle birleştirince, bir de beni tanıyanların hafızalarındaki Yiit K. birleşince bu aşermenin ne kadar psikopat boyutlarda olduğu anlaşılabilir hale geliyor. Mesela, [...]
İsviçre’ye gelip şokolaaa şokoloooo diye delirip Sprüngli’yi kaçıran insanlardansanız tatsız bir durum mevzubahis demektir. Belçika’nın Godiva’sına İsviçre’nin cevabı olan Sprüngli çok fena truffle lar, çikolatalar, hatta birsürü daha şekerli tuzlu ürün yapan bir pastane. Evet bir pastane, ama biraz fazla lezzetli, biraz da ücretli bir pastane. Yani bizim Karataş’ta profiterol aldığımız yer de pastane, ama [...]
Daha önce bahsettiğim gibi şanslı bir kura çekip St. Gallen’in en yetenekli, en iyi ve en yardımsever kebapçısı Ahmet abinin karşısına düştüm. Kendisi Zemzem restoranın sahibi, Antakya’lı muhteşem bir insan. Adam 15 yaşında Antakya’yı terkediyor. Libya’larda çalışıyor, gemilerde çalışıyor, Amerika Avrupa alayını geziyor ve 25 sene önce İsviçre’ye düşüyor. Burada bilimum okulu içerden dışarıdan bitiriyor. [...]
Cumartesi gecesi, artık abartan işlerden kendime 24 saatlik bir fırsat bulup kendimi kanton dışına attım. Gözünüzde büyümesin, kanton dediğin şehir kadar birşey, 50 60 km gidince ekseriyetle kanton terkedecek yol yapmış oluyorsun. Neyse. Öncelikle geldiğimde yanlarında kaldığım, ama bir aydır görüşmeyi bırak telefonla konuşacak zamanı zor bulduğum Atilla Abi’mlerin evine gittim. Bu ev Winterthur denen, [...]
İsviçre’ye geleli bir hafta oldu, ve tabii ki ufak ufak gezmeler başladı. Sankt Gallen ufak bir şehir, ama çok fazla mekan var. 6 sandalyesi 3 masası olan mekan yapmış, elalem de gitmiş oradan bira içmiş. Sonuç şu ki, geleli bir hafta olmasına rağmen anca fondü yiyebildim. Fondü ne diye soracak olanlara Google derdim normalde, ama [...]
Bayıldığım bir başlangıç stili var: “Bilen bilir…”. Lan ayıoğluayı bilen bilir tabi, sana sorup icazet alıp mı öğrenecek insanlar herşeyi? Bilen kuantum fiziğini de biliyor, bilmeyen 3le 2yi çarpamıyor. Bilen bilir olayına esasen gıcığım, başlangıçtaki sanata da ironi diyoruz, bilen bilir. Bilen bilir, benim en sevdiğim, beni en tatmin eden, en güzide yer Friday’s denen [...]
Sabah sabah, ki aslında medeni dünya için öğlen öğlen, insan acıkmış şekilde kalkıyor. Benim gibi acıkan diğer okuyucuların iyice midesini ağrıtmak için size sevdiğim bir yerden bahsedeceğim. İzmir’de büyüyenler bilirler, burada ululardan ulu bir kahvaltıcı vardır. Bol zeytinyağlı, üstüne kırmızı biber-kekik serpilmiş domates biber söğüşüyle, 3 çeşit peyniriyle, inanılmaz masif boyutta, adamı düz duvara tırmandıran [...]
Her zaman söyledim. Rabbim uçamayan hayvana kanat takıyorsa bir bildiği vardır, sual etmek bana düşmez diye. Bence tavuk kanadı yemek ibadettendir, Yaradana saygıdandır. Bu sebepten, IKEA’da herkes köfte yerken ben kanat yerim. Bu sebepten KFC yoldaşım olmuştur. Bu sebepten vaktiyle kolestrolüm 300 e yaklaşmıştır. Kanat seven biri olarak, özellikle haftasonu gebeş gebeş İzmir’de kalmışken bir [...]