Zürih’te çok enteresan birkaç gün geçirdikten sonra sonunda evime gelebildim. Zürih’te kaldığım Winterthur ile benim Sankt Gallen’deki evim arası 60 km, her ne kadar bizim için mesafe olmasa da burada şehirlerarası sayılıyor.
Geçelim ufak detaylara. Dün gündüz 2 sularında evime giriş yaptım. Evim Linsebühlstrasse üzerinde, bayağı merkezi bir “flat”. Tam önünden tramvay geçiyor hatta, tabi buranın tramvayları kedi sessizliğinde olduğu için rahatsızlık değil, bilakis ulaşım açısından keyif veriyor. Evim, bir oda bir salon, 50 metrekare ve aslına bakarsanız çok hoş yahu =) Hayır, gelirken düşünüodm nası sığarım falan diye, bildiğin baya iyi sığdım şu anda.
Dün gündüzden beri ev işleriyle uğraşıyorum. Bir kere komple ev taşımak, 50 metrekare bile olsa zor. Gidip bu eve eşşekler gibi alışveriş yapmak daha da zor, zira evde rende, kürdan, tuzluk, banyoda el havlusu, vileda tarzı, normalde pek de almadığım, tahminen sizin de pek almadığınız şeyleri düşünüp almak zorunda kalıyorum. Kesme tahtam yok mesela, halletmem şart. Ancak televizyon alayım, bilmemne alayım derken, benim gibi detay atlamayan, gidip modem kablosunu bile önceden alan adam modem almayı unuttu! Şu anda İsviçre’de her dakika bulunabilen beleş internetten giriyorum, tabi ara ara düşer gibi yapıyor, hızı da 2 mbit falan, evdeki güzelim cabbar internete bağlanamıyorum yani, ama yine de sizlere ulaşıyorum, söyleyin bu fedakarlık değil de nedir!
Daha size geliş hikayemi anlatacağım. 80 kilo valizle geldim, 80 kiloyu boşaltıp evi silmem bildiğin 20 saat tuttu! Hava muhteşem olduğu için kendimi atıyorum dışarıya şu anda. Yolu düşen olursa beklerim =)
Yiit Out! (literally)