Garip bir düşünce, ve bir arkadaşın garip bir yorumu sonucu düşüncelere gark oldum. Uçaktayım, Alpler’i ilk defa gün ışığında yukarıdan görüyorum. Güzel birşey. Yeni insanlarla tanışıyorum, güzel birşey. Zürih havalimanı içinde inek sesleri duyuyorum, MeGu kardeşimin dediği gibi, güzel birşey. Zürih’te Bahnhof yolunda yürüyorum, güzel dükkanlar görüyorum, Mövenpick Cafe’de gazetemi okuyorum, güzel şeyler. Ama çok çok keyif alamıyorum.
Zira çok heyecan da duymuyorum. Zira geride kalanlara da çok özlem duymuyorum. Manyak mıyım diye düşünüyordum ki, Aliihsan’ın lafı geldi “Abi sen numb’a bağlamışsın”… Çok doğru… Şu an pek birşey hissetmemeye çalışıyorum. Fazla keyif de almıyorum, sanki uzaktan izliyorum bazen kendimi. Niye böyle yapıyorum, çünkü his kapılarını açtın mı, o kapıdan içeri özlem de girecek, hasret de girecek… Ben hayatımda değer verdiğim herkesi bir biletle geride bırakmak zorunda kaldım, ve bu bana ağır geliyor. Sıçtımın düzeninde istediğim şartları bana sağlayamayan ülkemden hem nefret ediyorum, hem özlem duyuyorum. Telefon bana girmesin diye türlü hareketlerle beni arayan, dakikalı konuşup kapatmaya çalışan ailemi özlüyorum. Evet 24 saat oldu, evet ben çok duygusal bir adam değilim, ama insana koyuyor. Mutsuz muyum, hayır. Heyecanlı mıyım, biraz. Ama neyse…
Geride kalanlardan bazıları çok özel oluyor işte. Kendini biliyor onlar. Ama çok da geride kalmayacak onlar, yanımda her zaman yerleri var, ve o yerlerini çok soğutmayacaklarına inanıyorum.
Bunalım teyzeye bağlamayacağım merak etmeyin. Ama foto makinası almadan şehir tanıtmak da istemiyorum size. Kısaca söylemek gerekirse, yerde sakıza da bastım, tüten izmarit de gördüm. Zürih eski Zürih değil mirim… Ama insanlar yol veriyor ya! Ve insanlar gülümsüyor! Birine gülümseyin, geri gülümsüyor ve başıyla selam veriyor. Güzel birşey. Gülümsüyorum mütemadiyen. Beni görürseniz size de gülümserim söz.
Ama karşılık verin. Yiit out!
Ağustos 31st, 2009 at 09:04
gelen haberlere göre “avrupa’da insanlık ölmüş. herşey var ama insanlık yok. avrupalılar ferrari’lerini satıp sırf güler bir yüz için türkiye’ye yerleşiyorlar” tarzı haberleri periyodik olarak yapan medya telaş içerisindeymiş. foyamız ortaya çıktı sayfa boş kalınca ne koycaz deyü kara kara düşünüyorlarmış.
ayrıca geçenlerde lüksemburg’dan gelen bi gurup “ulan 72 milletiz. türlü türlü huyumuz var. avrupalı kim olm!” diye bunlara kalın sopalarla girişmişler duyduğuma göre
Ağustos 31st, 2009 at 09:28
Ahahah broo oyunu easy de oynuorm resmen. Karşımda Türk restaurant, dolabımda musakka var =D
Yürüosn, insanların yüzüne bakıosn, gülümsüyolar hoi bilmemne selam veriolar, insanlık bizde ölmüş lan!