Hani bi geyik vardır: Hayat size verilmiş ve harcamazsanız tükenecek bilmemkaç lira gibidir diye. Mütemadiyen e-postalara gelir bunun sunum veya resimli özlü söz hali. Her ne kadar aptallar şahı bi laf da olsa, benim yaşam felsefemde önemli bir yeri vardır. Hergün, yatarken düşününce, “bugün kendin için ne yaptın?” sorusuna en azından tek bir tatmin edici cevap vermek isterim.
Şu anda okulu, işi veya herhangi bir elle tutulacak meşgalesi olmayan halimle bile buna uygun davranmaya çalışırım. Mesela çok istekli olmasam bile görev gibi spor yapmaya giderim, faydası var zira. Ya da oturur sıkıla sıkıla Almanca çalışırım (hayır pornodan bahsetmiyorum cano). Yahut ne bileyim, sabahtan babamla kalkar iş hallederim, işime yarayacak insanlarla tanışırım vesaire. Bunların hiçbirini yapmıyorsam da, o gün gerçekten kaydadeğer güzellikte keyifli işler yapmaya çalışırım ki, en azından “görevlerimi” es geçtiğime değsin.
Ancak bazı günler, mesela bugün gibi, insanda o şevk olmuyor. Şevk olmadığı gibi, insan kendini aptal aptal şeylerle oyalayıp gününü piç edebiliyor. Mesela, sabah uykunu aldığın halde zorla daha uyursan, kötü başlangıcın temeli oluyor, zira dinleneceğine yoruluyorsun, aptal rüyalar da cabası. Uyandıktan sonraki 3 4 saat, ki en verimli saatlerdir, salak şeylerle harcanırsa da günün bittiğinin resmidir. Bu ufak şeyler birleşip tadını kaçırabiliyor ki sonrasında yaptığın şeylerden de keyif almıyorsun.
Bugün aynen bunları yapınca, üstüne de birkaç programı iptal edince neredeyse tüm gün evde kalıyordum. Çok sevdiğim bir arkadaşımın görmeyi çok istediğim bir filme davet etmesiyle zorla evden çıktım ve ucu ucuna filme yetiştim. Ama gün mal başladı ya, mal gitmek zorunda tabi. Film güzel, arkadaşlar güzel, gün de güzel ama ben bayık. Uzun bi süre konuşasım gelmedi, yediğim yemekten keyif almadım, tam olarak mala bağladım. Hatta şu anda da buraya aptal aptal şeyler yazıyorum, ısrarla okuyan varsa ciddiyim gelsin kahve falan ısmarlıyım. Beni bu halimle okuyan dinleyen, normal halimleyken çok fazla keyif alabilir sanırım.
Günün sonuna gelirken, her ne kadar gün boyu keyif aldığım şeyler yapsam da içimde bi sıkıntı var. Resmen bana verilen ve geri dönüşü olmayan yüklü bir paranın büyük kısmını geri iade ettim bugün. Yapmamak lazım, yapmamam lazım. İyi bir gün geçirmek için her imkana sahip biri, o günü tamamen bilerek ve isteyerek vasata bağlayıp geçiriyorsa bu aslında üzücü bir şey. Neyse, önümüzdeki yüklü paraları layıkıyla harcamak dileğiyle. En kötü yazım da böyle olsun…
Mayıs 29th, 2009 at 09:56
Abi hakkaten ilginç şeyler yazmışsın,yazının tamamını okumak biraz zorladı ne yalan söyliyim.
Ama yazılanları okudum ve sen haksızsın bence,onun için sana laflar hazırlamam yakındır bilesin.
Mayıs 29th, 2009 at 10:32
Dan Dol denen azılı kuzen, yakın tanıdıklarda da var mı o laflardan ?
Mayıs 29th, 2009 at 11:14
olum 2 gunde bir nobet tutuyorum aksamdan aksama evi zor goruyorum sana gurgenden sopalar hazirladim haberin olsun
Mayıs 29th, 2009 at 11:16
ahahah hakkaten hakettim ya, son 3 ay ama bro sora ben de beter olcam gibi
Haziran 14th, 2010 at 22:50
ben de bas bas paraları leylaya, bi daha mı gelicez dunyaya ozlu sozunu cok benimsiyorum.
Haziran 15th, 2010 at 00:42
benimsenmicek gibi degil abi, ama gel gor ki leylalar bitmez para ise takdir edersin ki sinirli (asabi manasinda deil =))