Oldum olası sevmedim pazar günlerini. Küçükken mantıklı bir açıklaması vardı hadi, pazartesi okul açılacağı için zoraki erkenden yatağa sokulurduk. İlerleyen yaşla beraber, nispeten erkenden yatak hadisesi gerçekleşse de, “üff beaa saat 1′de de yatılır mı anasını satıyım” tarzı bir üzüntü olamaz bence. Her neyse. Şu bomboş senemde, hiç bir erken yatma erken kalkma zorunluluğum yokken bile pazarların sıkıntılı geçmesine, özellikle pazar gecelerinin insanı baymasına anlam veremiyorum.
Dediğim gibi, küçükken pazarları o kadar ruhumu sıkardı ki, “ben kesin pazar günü ölürüm yea” tarzı düşüncelere sahip olmuştum. Hala da, pazar günleri gayri ihtiyari bir tatminsizlik gelir bana. Bugün mesela, evde köpeğimle miskinlik yarışına girdim. Dedim, ben senden daha iyi yatarım, senden pis uzanırım aklını alırım. Kapıştık. Neyse ki o kazandı, ama geldi elimi yaladı, “çetin bir kapışmaydı sahip” dedi.
Yani Almanca çalışıp bir saat de spor yapmasam, bugün niye uyandım diye düşünecektim o derece. Neyse ki yarın dolu bir gün bekliyor beni, pasaport, kimlik, uluslararası ehliyet falan derken akşamı edeceğim sanırım. Bugünü yarına hazırlık sayalım o halde.
Sizlerle de paylaşayım ki, boşluğumu dolduran bir faktör de siz olun. Faktörlerim benim. İyi geceler dilerim. Sabah okursanız da, günaydın.
Haziran 29th, 2009 at 23:39
Abi köpekle girdiğin gebeşlik yarışına yorumum sadece G5 demek üzerine,artık ne anlarsan. Ama en alt satırı ya kafan güzelken yazdın,ya da bloga benim üye olduğumu unuttun. Yoksa boşluğunu dolduran faktör olmamı istermiydin onu düşünmekteyim şimdi. (Uzun zamandır yapmıyordum,ama sen istedin bunu artık) RÖAAHHHHH
Haziran 30th, 2009 at 00:21
Yorumlarının beyefendilikten dandollüğe düşüşüne şahitlik ediyorum.
bi soraki adım porno link atıp “emeğine sağlık dostum ama kıza izmirli diyodun zenci çıktı” demekse korkularım tavan yapacak RÖÖAHÖÖARR