Nereye mi? İsviçre’ye tabii ki. Tez teslimi, diploma töreni vs. derken yine yol gözüktü bana. Yine sevdiğim birçok insanı başka bir zaman diliminde bırakıp, yazın göbeğinden koskoca bir sonbahar tablosuna uçacağım. İnşallah tabi. İtalyan bir arkadaşım uyardı beni bugün, mont falan da al, senin alıştığın yazlardan değil buradaki diye.
Bu sefer daha güzel ama. Sonuçta ders falan için gitmiyorum, beni koca bir tatil bekliyor orada. Ve bu sefer tanıdıklarımı geride bırakıyorum, ama tanıdıklarımın yanına gidiyorum aynı zamanda. Arkadaşlarımla güzel günler geçirmek istiyorum, bir daha bu şansım olur mu düşünerek.
Abim geldi şimdi de, içeride. 2 adet canavar çocuğuyla bana seslenip duruyor. Gideyim de veletleri yiyeyim, bir süre göremem heralde.
Sağlıcakla kalın. Sağlıkla varırsam, oralardan da size 2 kelam ederim. Şimdilik çüüz.