İsviçre’deki okulumun masrafları için kredi başvurum reddedildi. Komite toplanmış da, bilmemne olmuş da, üzülerek verememişler vs gibi bir durum var. Aslında normal bir karar olabilir, gerçekten benden daha çok ihtiyacı olan birine vermiş olabilirler, veya gerçekten beni uygun bulmamış olabilirler, ki bu biraz saçma olur bence. Yani demek istediğim, mantıklı 2000 tane sebebi olabilir bunun. Ama benim aklıma gelen şey, ben Türk’üm ve o yüzden vermediler oluyor.
Ne kadar saçma değil mi? Yani temelde, benim kadar yabancı kültürle barışık, dünyaya açık olduğunu iddia eden biri bile, Amarigalıların tabiriyle “race card”ı, yani ırk kozunu düşünebiliyor. Ha tabi ben adamlara mail attım, hoş değil keşke verseydiniz ama yapacak birşey yok gibisinden. Elim gitti, “iz it bikoz aym törkiş haa broğğ” tarzı birşeyler yazmaya, ama yapmadım.
Ne fena birşey, temelde ait olamama duygusu… Ki yani zenci değilsin, çinli değilsin, yani hani seni Avrupa’da bir caddeye salsalar “FOREIGNEERRR!!!” diye arkandan bağırmazlar. Yine de, kartlar ortaya kondu mu, sanırım CE damgamız yok, Avrupa Birliği insanından, yanında Amerikalı insandan, bir gömlek olmasa da bir tişört falan gerideyiz.
Yazılarıma son verirkene sizi The Doors’un şarkısıyla başbaşa bırakıyorum. Ne demiş abimiz:
“People are strange when you’re a stranger, Faces look ugly when you’re alone”